ای هدهد صبا به سبا می‌فرستمت / بنگر که از کجا به کجا می‌فرستمت / حیف است طایری چو تو در خاکدان غم / زین جا به آشیان وفا می‌فرستمت / در راه عشق مرحله قرب و بعد نیست / می‌بینمت عیان و دعا می‌فرستمت / هر صبح و شام قافله‌ای از دعای خیر / در صحبت شمال و صبا می‌فرستمت / تا لشکر غمت نکند ملک دل خراب / جان عزیز خود به نوا می‌فرستمت / ای غایب از نظر که شدی همنشین دل / می‌گویمت دعا و ثنا می‌فرستمت / در روی خود تفرج صنع خدای کن / کآیینه خدای نما می‌فرستمت / تا مطربان ز شوق منت آگهی دهند / قول و غزل به ساز و نوا می‌فرستمت / ساقی بیا که هاتف غیبم به مژده گفت / با درد صبر کن که دوا می‌فرستمت / حافظ سرود مجلس ما ذکر خیر توست / بشتاب هان که اسب و قبا می‌فرستمت /