سهراب سپهری

سیدِغریب

من نمي دانم كه چرا مي گويند: اسب حيوان نجيبي است، كبوتر زيباست‌ و چرا در قفس هيچكسي كركس نيست‌ ...گل شبدر چه كم از لاله قرمز دارد.... چشم ها را بايد شست‌، جور ديگر بايد ديد ...

ديدگاه ·

7 روز و 4 ساعت و 2 دقيقه قبل در سهراب سپهری ·

6

مهیار

‏«صدای پای آب» را در بازار آندروید ببین: [لینک]

ديدگاه ·

17 روز و 4 ساعت و 23 دقيقه قبل در سهراب سپهری ·

1

مهیار

« نشاني » ‏«خانه‌ی دوست كجاست؟» در فلق بود كه پرسيد سوار.‏ آسمان مكثي كرد.‏ رهگذر شاخه‌ی نوري كه به لب داشت به تاريكي شن‌ها بخشيد و به انگشت نشان داد سپيداري و گفت: ‏« نرسيده به درخت، كوچه‌باغي است كه از خواب خدا سبزتر است و در آن عشق به اندازه‌ی پرهاي صداقت آبي است.‏ مي‌روي تا ته آن كوچه كه از پشت بلوغ ، سر به در مي‌آرد، پس به سمت گل تنهايي مي‌پيچي، دو قدم مانده به گل، پاي فواره‌ی جاويد اساطير زمين مي‌ ماني ‏ و ترا ترسي شفاف فرا مي‌گيرد.‏ در صميميت سيال فضا،‌ خش خشي مي‌شنوي:‏ كودكي مي‌بيني رفته از كاج بلندي بالا، جوجه بردارد از لانه‌ی نور‏ و از او مي‌پرسي ‏ خانه‌ی دوست كجاست.»

ديدگاه ·

17 روز و 17 ساعت و 58 دقيقه قبل در سهراب سپهری ·

amirfall

من در اين تاريكي فكر يك بره روشن هستم كه بيايد علف خستگي ام را بچرد.

ديدگاه ·

19 روز و 3 ساعت و 14 دقيقه قبل در سهراب سپهری ·

8

و 1 کاربر دیگر »

مهیار

واحه ای در لحظه به سراغ من اگر می‌آیید، پشت هیچستانم. پشت هیچستان جایی است. پشت هیچستان رگ‌های هوا، پر قاصدهایی است که خبر می‌آرند، از گل واشده دورترین بوته خاک. روی شن‌ها هم، نقش‌های سم اسبان سواران ظریفی است که صبح به سر تپه معراج شقایق رفتند. پشت هیچستان، چتر خواهش باز است: تا نسیم عطشی در بن برگی بدود، زنگ باران به صدا می‌آید. آدم این‌جا تنهاست و در این تنهایی، سایه نارونی تا ابدیت جاری است. به سراغ من اگر می‌آیید، نرم و آهسته بیایید، مبادا که ترک بردارد چینی نازک تنهایی من. سهراب سپهری

1 ديدگاه ·

25 روز و 4 ساعت و 49 دقيقه قبل در سهراب سپهری ·

2

نیما صابری

یعنی #سهراب #سپهری توی تقویم جایی نداشت؟

3 ديدگاه ·

1 ماه و 15 ساعت و 40 دقيقه قبل در سهراب سپهری ·

19

و 12 کاربر دیگر »

ديدگاه

نیما صابری

نه تو می مــانی و نه انــدوه،

... ... و نه هیچیـــــک از مردم ایــــن آبادی ...
به حباب نگـــــران لب یک رود قســــم،
و به کوتاهــــی آن لحظه شـــــادی که گذشت،
غصــــه هم می گــــذرد،

آنچنــــانی که فقط خاطــــره ای خواهـــد ماند ...
لحظه ها عریاننــــد.

به تنِ لحظـــه خود، جامه انــدوه مپوشان هرگــــز.

1 ماه و 15 ساعت و 40 دقيقه قبل

نیما صابری

زندگی صحنه یکتای هنرمندی ماست
هرکسی نغمه خود خواند و از صحنه رود
صحنه پیوسته بجاست
خرم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد

1 ماه و 15 ساعت و 39 دقيقه قبل

نیما صابری

تو کجایی سهراب؟!
آب را گل کردند .... چشم ها را بستند
وچه با دل کردند!
وای کجایی سهراب کجایی آخر؟
زخمها بر دل عاشق کردند خون به چشمان شقایق کردند
... کجایی آخر ؟ که همین نزدیکی عشق را دارزدند
همه جا سایه دیوار زدند ...
صبر کن ... صبر کن سهراب
گفته بودی قایقی خواهم ساخت
قایقت جا دارد؟
من هم از همهمه اهل زمین دلگیرم

1 ماه و 15 ساعت و 39 دقيقه قبل